Bryan Magee

Bryan Magee nie żyje:

Magee regarded philosophy, because it tackled questions about the purpose of life, as the most important subject. He also wanted to rescue it from the excessive professionalism of academia and the barren approaches of logical positivism and linguistic analysis. His book Modern British Philosophy (1971) was based on his BBC Radio 3 series Conversations with Philosophers (1970-71); The Story of Philosophy (1998) covered the ideas of philosophers over 2,500 years; and his Confessions of a Philosopher (1997) was a successful mix of autobiography and analysis. As a popular writer on philosophy, he had a gift for making complex ideas accessible and interesting to the general reader; his many books and television programmes were never exercises in dumbing down.

His interest in ideas seemed in part a journey of self-discovery. In his 70s, he wrote two acclaimed memoirs of his childhood in Hoxton, east London; Clouds of Glory (2004) won the JR Ackerley prize for autobiography and was followed by Growing Up in a War (2007). He published a third volume, Making the Most of It, in 2018. A complicated man, he was almost solipsistic in his determination to concentrate on what interested him at the time, a trait that could strike friends as insensitive. But he was also stimulating company, delighting in gossip, others’ as well as his own.

Jego Wyznania filozofa pozostają moją ulubioną książką o filozofii. Magee sprawił, że zacząłem na serio czytać filozofów. Po niektórych, jak Schopenhauera i Nietzschego, prawdopodobnie nigdy bym nie sięgnął, gdyby nie jego rekomendacja. Zawsze wydawał mi się jednym z lepszych komentatorów do Poppera, filozofa w mojej opinii mocno niedocenionego (choć rację będzie miał, kto będzie chciał wyjaśnić moją ocenę uprzedzeniem wprost wywołanym tym co i jak Magee o Popperze pisał).

Magee był popularyzatorem, ale tego rzadkiego gatunku, zachowującym zawsze najwyższy szacunek dla czytelnika jak i przedmiotu popularyzacji. Czerpał z czegoś bardzo w filozofii pierwotnego i fundamentalnego - z namysłu nad tym jak, czym i po co jesteśmy. Przy całej powierzchownej pretensjonalności tych pytań zmuszał czytelnika do przyznania, że być może naprawdę nie ma ważniejszych.

Nie jest chyba zbyt znany w Polsce i jest to smutne.