Tak wyglądali Europejczycy 7000 lat temu

Tak wyglądali Europejczycy 7000 lat temu

Genetyka i biologia molekularna to fascynujące narzędzia poznawcze. Dosłownie dzisiaj w Nature opublikowano doniesienie o określeniu pigmentacji u przedstawicieli europejskich mezolitycznych łowców-zbieraczy żyjących w Hiszpanii ponad 7 tysięcy lat temu. Według uczonych z Hiszpanii mieli ciemną skórę i błękitne oczy:

Ilustracja: Pelopanton/CSIC; udostępniona i reprodukowana za pozwoleniem Spanish National Research Council (CSIC) 

Ilustracja: Pelopanton/CSIC; udostępniona i reprodukowana za pozwoleniem Spanish National Research Council (CSIC) 

 

W jaki sposób to określono? Najpierw potrzebne było DNA tak starych ludzi. Pozyskano je izolując z zęba jednego z dwóch młodych męskich osobników, których szczątki znaleziono przypadkiem w 2006 roku. Osobniki te oznaczono jako La Branã 1 i 2. Kości znaleziono na wysokości 1500 metrów nad poziomem morza w jaskini w północnej Hiszpanii. Wyizolowane DNA (uzyskane z tkanek zęba osobnika oznaczonego jako La Branã 1) zostało zsekwencjonowane a następnie porównane z sekwencjami współczesnych ludzi, oraz sekwencjami pozyskanymi z niektórych innych prehistorycznych szczątków.

Czego w ten sposób się dowiedziano? Przede wszystkim stwierdzono, że ludzie ci nie byli spokrewnieni ze współczesnymi mieszkańcami Półwyspu Iberyjskiego. Zamiast tego stwierdzono pokrewieństwo ze współczesnymi populacjami północnej Europy (dokładnie z populacjami ze Szwecji i Finlandii).

 

Co więcej, znaleziono także genetyczne powiązania ze znacznie starszymi znaleziskami z paleolitycznego stanowiska  Mal'ta, zlokalizowanego w pobliżu jeziora Bajkał. Sugeruje to, że Eurazję zamieszkiwała rozciągnięta w czasie i przestrzeni populacja łowców-zbieraczy o wspólnym genetycznym dziedzictwie, którzy żyli tutaj nim zostali zastąpieni przez populacje współczesnych Azjatów i nowoczesnych Europejczyków. Niedawno odkryto także, że z populacji tej mogła pochodzić jedna z prawdopodobnie dwóch fal kolonizujących Ameryki, które dały początek rdzennym Amerykanom.

Wenus z Willendorfu, przykład paleolitycznej Venus znalezionej w Europie i datowanej na ponad 25 tys. lat. Foto: CristianChirita (CC BY-SA 3.0)

Wenus z Willendorfu, przykład paleolitycznej Venus znalezionej w Europie i datowanej na ponad 25 tys. lat. Foto: CristianChirita (CC BY-SA 3.0)

Co więcej owe genetyczne odkrycia są zbieżne z archeologicznymi odkryciami znajdowanych na tych terenach kulturowych artefaktów takich jak paleolityczne Wenus.

Choć w jakimś stopniu spokrewnieni ze współczesnymi mieszkańcami północnej Europy, ci pradawni Europejczycy różnili się od nich wyglądem. Porównanie sekwencji genów związanych z determinacją pigmentacji wskazuje, że oba znalezione w Hiszpanii osobniki miały niebieskie oczy, co nie dziwiłoby u mieszkańców północy Europy, ale ich skóra była ciemna, zaś włosy czarne lub brązowe. Takie połączenie nie występuje już u żadnej ze współczesnych populacji Europejczyków.

Oczywiście współczesne mulitkulturalne społeczeństwa produkują kombinacje cech, jakie jeszcze niedawno były nie do pomyślenia, więc wizja jednocześnie błękitnookiego i czarnoskórego człowieka nie powinna być aż tak zadziwiająca. 

Ilustracja: Pelopanton/CSIC; udostępniona i reprodukowana za pozwoleniem Spanish National Research Council (CSIC) 

Ilustracja: Pelopanton/CSIC; udostępniona i reprodukowana za pozwoleniem Spanish National Research Council (CSIC) 

Jeśli zaciekawił cię ten wpis rozważ śledzenie bloga na Facebooku lub jego autora na Twitterze.

Beelzebufo

Beelzebufo

Wędrówki z dinozaurami

Wędrówki z dinozaurami